Katalpa bignoniowa

Catalpa bignonioides · Southern catalpa (EN) · Trompetenbaum (DE)

Katalpa bignoniowa (Catalpa bignonioides), znana jako surmia, to efektowne drzewo o ogromnych, sercowatych liściach, białych kwiatach w wiechach i długich, przypominających fasolę strąkach, które zwisają z gałęzi przez całą zimę.

Słońce/Półcień Średnie podl. USDA 5a–9a
Kalkulator podlewania

W skrócie

  • Liście sercowate do 30 cm — jedne z największych wśród drzew uprawianych w Polsce.
  • Rozwija liście bardzo późno, w maju lub czerwcu — wiosną wygląda na uschniętą, choć jest zdrowa.
  • Białe kwiaty w wiechach w czerwcu i lipcu, potem strąki do 40 cm wiszące przez zimę.
  • Gałęzie są kruche — sadzić w miejscu osłoniętym od wiatru, z dala od tarasu i podjazdu.
  • Bardzo miododajna; nietrująca, więc bezpieczna w ogrodzie z dziećmi i zwierzętami.

Dane botaniczne

Rodzina
Bignoniowate (Bignoniaceae)
Wysokość
8–15 m
Szerokość
8–12 m
Pokrój
Rozłożysty
Tempo wzrostu
Szybkie
Stanowisko
Słońce, Półcień
Gleba
Próchniczna, Gliniasta, Piaszczysta
Odczyn
pH 5.5–7.5
Wilgotność
Umiarkowana, Wilgotna
Kwitnienie
Czerwiec–Lipiec
Mrozoodporność
USDA 5a–9a
Rozmnażanie
Z nasion, Z sadzonek

Charakterystyka

Drzewo o szerokiej, kopulastej, dość nisko osadzonej koronie i grubych, sztywnych pędach. Liście ustawione naprzeciwlegle lub po trzy w okółku, sercowate, o długości i szerokości sięgającej 30 cm, rozcierane wydzielają nieprzyjemny zapach. Kwiaty dzwonkowate, białe, w gardzieli nakrapiane żółto i purpurowo, zebrane w wielkie, wzniesione wiechy. Owoc to cienki, walcowaty strąk o długości 20–40 cm, brązowiejący jesienią i zwisający z bezlistnych gałęzi przez całą zimę.

Uprawa i pielęgnacja

Podlewanie

Ogromne liście silnie parują — w upały młode drzewa wyraźnie więdną i wymagają obfitego podlewania. Dojrzałe okazy radzą sobie samodzielnie.

Latem co ~7 dni · odporność na suszę: Średnia

Nawożenie

Umiarkowanie — nadmiar azotu daje długie, wiotkie przyrosty jeszcze bardziej podatne na wyłamanie.

raz na rok wiosną, dla młodych drzew · kompost, nawóz wieloskładnikowy

Sadzenie

Stanowisko ciepłe, słoneczne i przede wszystkim OSŁONIĘTE OD WIATRU — na przewiewie kruche gałęzie i wielkie liście łatwo się wyłamują. Gleba żyzna, przepuszczalna.

Termin: kwiecień–maj (bezpieczniej niż jesienią, bo młode katalpy są wrażliwe na mróz) · rozstaw 800–1000 cm

Przycinanie

Usuwać pędy wyłamane i martwe. Katalpa dobrze znosi mocne cięcie — odmianę Nana formuje się jako kulistą koronę na pniu.

Termin: Wczesną wiosną, przed rozwojem pąków (marzec). · Uwaga: Nie oceniać drzewa jako martwego przed czerwcem — katalpa rozwija liście bardzo późno i wiosną wygląda na uschniętą.

Rośliny towarzyszące

Dobre sąsiedztwo

Wiosenne cebulice i krokusy pod koronąObserwacja praktyczna

Katalpa rozwija liście dopiero w maju lub czerwcu, więc przez całą wiosnę pod jej koroną jest jasno — geofity zdążą zakwitnąć i zregenerować cebule.

Funkia SieholdaObserwacja praktyczna

Znosi cień rzucany przez ogromne liście katalpy, a ich duże blaszki tworzą spójną kompozycję o grubej fakturze.

Złe sąsiedztwo

Tarasy, podjazdy, baseny i miejsca postojoweObserwacja praktyczna

Opadające duże liście, zwiędłe kwiaty i długie strąki mocno śmiecą, a kruche gałęzie łamią się przy silniejszym wietrze.

Poziom dowodu wskazuje, czy zależność jest poparta badaniami, obserwacją czy tradycją ogrodniczą.

Toksyczność

Dla kogoPoziomUwagi
Ludzie Brak Katalpa nie jest zaliczana do roślin trujących; strąki i nasiona są niejadalne, ale nie są uznawane za toksyczne.
Psy Brak
Koty Brak

Historia i pochodzenie

Do Europy sprowadzona na początku XIX wieku i szybko doceniona za egzotyczny, niemal tropikalny wygląd — sadzono ją w parkach krajobrazowych i alejach miejskich. W USA gatunek uprawiano także z myślą o hodowli gąsienic używanych jako przynęta wędkarska oraz o trwałym, odpornym na gnicie drewnie na słupy ogrodzeniowe.

Zastosowanie

Do parków, dużych ogrodów i nasadzeń miejskich jako solitera na trawniku, gdzie widać całą sylwetkę i strąki. Znosi zanieczyszczenia powietrza. Do mniejszych ogrodów nadaje się odmiana Nana, szczepiona na pniu i tworząca zwartą, kulistą koronę bez kwiatów — sadzona głównie przy wejściach i w rzędach wzdłuż alejek.

Ciekawostki

  • Nazwa drzewo cygarowe pochodzi od strąków, które kształtem i barwą przypominają cygara wiszące na gałęziach.
  • Katalpa zaczyna wegetację jako jedno z ostatnich drzew w ogrodzie, a kończy jedno z pierwszych — jej liście czernieją i opadają po pierwszym mocniejszym przymrozku, praktycznie bez jesiennego przebarwienia.

Najczęstsze pytania

Moja katalpa nie ma liści w maju — czy uschła?

Prawie na pewno nie. Katalpa jest jednym z ostatnich drzew rozwijających liście w naszym klimacie — pąki ruszają zwykle w drugiej połowie maja, a bywa że dopiero w czerwcu, gdy reszta ogrodu jest już w pełni zielona. To najczęstszy powód paniki właścicieli. Zanim uznasz drzewo za martwe, zdrap paznokciem odrobinę kory z młodego pędu: jeśli pod spodem jest zielono i wilgotno, drzewo żyje i po prostu czeka na ciepło.

Czy katalpa nadaje się do małego ogrodu?

Gatunek podstawowy raczej nie — osiąga 8–15 m wysokości przy podobnej szerokości korony, mocno śmieci liśćmi, kwiatami i strąkami, a jego kruche gałęzie łamią się przy wietrze. Do małych ogrodów sadzi się odmianę Nana, szczepioną na pniu na wysokości około 2 m: tworzy zwartą kulę o średnicy 2–3 m i praktycznie nie kwitnie, więc nie zawiązuje też strąków.

Czy strąki i nasiona katalpy są trujące?

Nie. Katalpa nie jest zaliczana do roślin trujących ani dla ludzi, ani dla psów i kotów — strąki są po prostu niejadalne i suche. To jedna z niewielu efektownych, egzotycznie wyglądających roślin, którą można bez obaw posadzić w ogrodzie z małymi dziećmi. Rozcierane liście mają natomiast wyraźnie nieprzyjemny zapach.

Źródła

Opracowanie:Redakcja Atlas-Flora. Aktualizacja: 16.07.2026.

Moja notatka

Prywatna notatka do tej rośliny — zapisywana w Twojej przeglądarce.

Powiązane rośliny