W skrócie
- Stanowisko: słońce do lekkiego cienia, gleba żyzna, przepuszczalna i lekko kwaśna.
- Najpopularniejszy gatunek choinki w Europie — długo utrzymuje igły po ścięciu.
- Igły miękkie, nieckłujące, o cytrusowym zapachu po rozgnieceniu.
- Szyszki rosną pionowo i rozpadają się na drzewie, nie opadają w całości.
- Duże drzewo — do ogrodu przydomowego lepsze są odmiany karłowe.
Dane botaniczne
- Rodzina
- Sosnowate (Pinaceae)
- Wysokość
- 25–45 m
- Szerokość
- 6–10 m
- Pokrój
- Stożkowaty
- Tempo wzrostu
- Umiarkowane
- Stanowisko
- Słońce, Półcień
- Gleba
- Próchniczna, Gliniasta
- Odczyn
- pH 5–6.5
- Wilgotność
- Umiarkowana, Wilgotna
- Kwitnienie
- Maj–Czerwiec
- Mrozoodporność
- USDA 4b–6b
- Rozmnażanie
- Z nasion, Z sadzonek
Charakterystyka
Tworzy regularną, gęstą, stożkowatą koronę z ciemnozielonymi, błyszczącymi igłami ułożonymi grzebieniasto na pędzie, od spodu z dwoma białawymi paskami aparatów szparkowych. Pionowo stojące szyszki, w odróżnieniu od świerkowych, rozpadają się na łusce jeszcze na drzewie.
Uprawa i pielęgnacja
Podlewanie
Młode drzewa wymagają regularnego podlewania w suche lata. Dorosłe okazy w gruncie są odporniejsze, ale źle znoszą długotrwałą suszę i zastoiny wody.
Nawożenie
Umiarkowanie — nadmiar azotu osłabia zdrewnienie pędów przed zimą.
Sadzenie
Głęboka, żyzna i przepuszczalna gleba, lekko kwaśna do obojętnej; unikać stanowisk suchych i przewiewnych mrozowych zagłębień.
Przycinanie
Ograniczyć się do usuwania suchych i uszkodzonych gałęzi.
Rośliny towarzyszące
Dobre sąsiedztwo
Podobne wymagania stanowiskowe i glebowe — oba to górskie iglaki lubiące żyzną, lekko kwaśną glebę.
Różanecznik lubi kwaśną glebę i osłonięte, częściowo zacienione stanowisko pod koroną jodły.
Złe sąsiedztwo
Lawenda wymaga suchej, zasadowej gleby w pełnym słońcu — warunków przeciwnych do preferowanych przez jodłę.
Poziom dowodu wskazuje, czy zależność jest poparta badaniami, obserwacją czy tradycją ogrodniczą.
Toksyczność
| Dla kogo | Poziom | Uwagi |
|---|---|---|
| Ludzie | Brak | — |
| Psy | Brak | — |
Historia i pochodzenie
Odkryta w górach Kaukazu na początku XIX wieku przez fińsko-bałtyckiego botanika Aleksandra von Nordmanna, od którego pochodzi nazwa gatunkowa. Od drugiej połowy XX wieku masowo uprawiana na plantacjach choinkowych w Danii, Niemczech i innych krajach Europy Zachodniej.
Zastosowanie
Drzewo parkowe, leśne i ogrodowe (odmiany karłowe do mniejszych przestrzeni), a przede wszystkim podstawowy gatunek plantacji choinkowych sprzedawanych na święta Bożego Narodzenia.
Ciekawostki
- Jodła kaukaska jest najczęściej wybieraną żywą choinką bożonarodzeniową w Europie Zachodniej i coraz popularniejszą w Polsce — dzięki miękkim igłom i temu, że nie osypuje się tak szybko jak świerk.
- Pojedyncze drzewo w naturalnym zasięgu na Kaukazie potrafi dożyć kilkuset lat i osiągnąć ponad 60 metrów wysokości.
Najczęstsze pytania
Dlaczego jodła kaukaska jest tak popularna jako choinka?
Ma miękkie, nieckłujące igły o przyjemnym zapachu, które po ścięciu utrzymują się na gałązkach znacznie dłużej niż u innych gatunków, dzięki czemu drzewko dłużej wygląda świeżo w cieple mieszkania.
Czy jodła kaukaska nadaje się do przeciętnego ogrodu przydomowego?
Forma gatunkowa dorasta do kilkudziesięciu metrów, więc do małych działek lepiej wybrać odmiany karłowe. W dużych ogrodach i parkach forma naturalna sprawdza się jako efektowny soliter.
Jakiej gleby potrzebuje jodła kaukaska?
Preferuje żyzną, przepuszczalną i lekko kwaśną do obojętnej glebę o stałej wilgotności. Nie znosi długotrwałej suszy ani zastoin wody przy korzeniach.
Źródła
- Plants of the World Online (POWO) — Abies nordmannianaBaza danych (GBIF, POWO…)
- RHS — Abies nordmannianaInstytucja / ogród botaniczny
Moja notatka
Prywatna notatka do tej rośliny — zapisywana w Twojej przeglądarce.
