W skrócie
- Stanowisko jasne, bez ostrego południowego słońca — najlepiej okno wschodnie.
- Kwitnie niemal przez cały rok przy dobrym doświetleniu.
- Podlewać pod liście, na podłoże — mokre liście gniją.
- Wysokie pędy wymagają podpórki i wiosennego skracania.
- Toksyczna dla psów i kotów (szczawiany wapnia).
Dane botaniczne
- Rodzina
- Begoniowate (Begoniaceae)
- Wysokość
- 0.6–2 m
- Szerokość
- 0.4–0.8 m
- Pokrój
- Wyprostowany
- Tempo wzrostu
- Szybkie
- Stanowisko
- Słońce, Półcień
- Gleba
- Próchniczna, Torfowa
- Odczyn
- pH 5.5–6.5
- Wilgotność
- Umiarkowana
- Kwitnienie
- Kwiecień–Październik
- Mrozoodporność
- —
- Rozmnażanie
- Z sadzonek, Przez podział
Charakterystyka
Bylina o sztywnych, wyprostowanych pędach z wyraźnymi kolankami, w dobrych warunkach osiągających 1-2 m. Liście asymetryczne, podłużne, wcięte u nasady — stąd nazwa „anielskie skrzydło” — ciemnozielone, srebrzyście plamkowane, od spodu czerwonawe. Kwiaty drobne, zebrane w duże, zwisające grona w odcieniach czerwieni, różu i bieli; roślina jest jednopienna, o oddzielnych kwiatach męskich i żeńskich.
Uprawa i pielęgnacja
Podlewanie
Podlewać, gdy wierzchnia warstwa podłoża przeschnie na 2-3 cm, najlepiej pod liście, prosto na podłoże. Woda pozostająca na liściach sprzyja szarej pleśni i mączniakowi.
Nawożenie
Połowa dawki zalecanej na opakowaniu, ale częściej — begonia kwitnie długo i szybko wyczerpuje podłoże. Zimą nie nawozić.
Sadzenie
Przewiewne podłoże torfowe z perlitem; raczej ciasna doniczka. Wysokie pędy wymagają podpórki, inaczej rozkładają się pod ciężarem kwiatostanów.
Przycinanie
Skracać najwyższe pędy o jedną trzecią nad węzłem, żeby wymusić odbicie od nasady; usuwać przekwitłe kwiatostany i zaschnięte liście.
Rośliny towarzyszące
Dobre sąsiedztwo
Ta sama potrzeba jasnego rozproszonego światła i wilgotnego powietrza, a oba gatunki kwitną w mieszkaniu przez większość roku.
Zbliżone wymagania świetlne i wodne; zielistka zasłania gołą nasadę wysokich pędów begonii.
Złe sąsiedztwo
Sukulent wymaga pełnego przesychania podłoża i suchego powietrza — begonia w takim reżimie zrzuca pąki i liście.
Poziom dowodu wskazuje, czy zależność jest poparta badaniami, obserwacją czy tradycją ogrodniczą.
Toksyczność
| Dla kogo | Poziom | Uwagi |
|---|---|---|
| Ludzie | Lekka | Sok zawiera szczawiany wapnia — może podrażnić skórę i błony śluzowe, ale poważne zatrucia u ludzi są rzadkie. |
| Psy | Umiarkowana | Zjedzenie powoduje ślinotok, podrażnienie pyska i wymioty; najwięcej szczawianów zawierają podziemne części rośliny. |
| Koty | Umiarkowana | — |
Historia i pochodzenie
Gatunek opisano z Brazylii w XIX wieku, a rodzaj upamiętnia Michela Bégona, francuskiego gubernatora i kolekcjonera roślin. Begonie trzcinowe stały się popularne w XX-wiecznej hodowli — z krzyżówek z udziałem B. corallina powstała większość dzisiejszych odmian o srebrnych plamkach, uprawianych jako niewymagające rośliny pokojowe.
Zastosowanie
Do jasnych wnętrz jako roślina solitarna o dużym efekcie — w wysokiej doniczce, w rogu pokoju przy oknie wschodnim. Latem sprawdza się na osłoniętym balkonie i tarasie w półcieniu. Ze względu na długie kwitnienie dobra alternatywa dla klasycznych roślin kwitnących sezonowo.
Ciekawostki
- Charakterystyczne srebrzyste plamki to warstwa powietrza pod skórką liścia — rozprasza ona światło w głąb blaszki, co w cienistym runie lasu poprawia wykorzystanie nielicznych przebłysków słońca.
- Zgrubiałe kolanka pędów, upodabniające begonię do bambusa, magazynują wodę i pozwalają roślinie przetrwać krótkie przesuszenie mimo braku bulwy.
Najczęstsze pytania
Dlaczego begonia koralowa nie kwitnie?
Zwykle brakuje jej światła — potrzebuje jasnego stanowiska bez ostrego słońca, np. okna wschodniego. Kwitnieniu sprzyja też raczej ciasna doniczka i regularne nawożenie nawozem do roślin kwitnących. W zbyt ciemnym miejscu pędy się wydłużają i roślina tylko rośnie w górę.
Dlaczego pędy są długie, a roślina goła u dołu?
Begonie trzcinowe naturalnie rosną w górę i łysieją u nasady. Wiosną skróć najwyższe pędy o jedną trzecią, tnąc nad węzłem — wymusi to odbicie młodych pędów od podstawy. Nie usuwaj wszystkich starych pędów naraz, bo roślina odbudowuje się wolno.
Czy begonia jest trująca dla kotów?
Tak, begonie zawierają szczawiany wapnia i są uznawane za toksyczne dla psów i kotów. Zjedzenie powoduje ślinotok, podrażnienie pyska i wymioty; najgroźniejsze są części podziemne. Roślinę warto trzymać poza zasięgiem zwierząt.
Źródła
- Plants of the World Online (POWO)Baza danych (GBIF, POWO…)
- Missouri Botanical Garden — Begonia (cane begonias)Instytucja / ogród botaniczny
Moja notatka
Prywatna notatka do tej rośliny — zapisywana w Twojej przeglądarce.
